De hardst werkende mannen in de Vlaamse showbizz

De bewering dat Eddy Wally in zijn hoogdagen 700.000 per euro per jaar binnenrijfde, doet mensen duizelen. Maar ook vandaag blijft de Vlaamse showbizz een ware goudmijn voor de populairste en hardst werkende toppers.

 

Het interview met Eddy Wally’s manager Hugo Colpaert in het VT4-programma Kroost blijft voor commotie zorgen. De bewering van Colpaert dat “99,9%” van hun contracten contant betaald werd, “omdat Eddy alleen maar geloofde in de centen op het moment dat hij ze zag” en de dolle verhalen over bankbriefjes die ten huize Wally onder tapijten en tafellakens verborgen werden en vervolgens vergeten, dragen alleen maar bij tot het wereldvreemde imago van the artist formerly known as The Voice of Europe.

De uitspraak van Colpaert dat Eddy Wally met gemiddeld 250 optredens per jaar om en bij de 700.000 euro verdiende en dat tien jaar aan een stuk, deed de Bijzondere Belastinginspectie besluiten tot een vooronderzoek. Dat bericht zorgde in de pers meteen voor een sfeer van schuldig tot het tegendeel bewezen is. Waarbij gemakshalve wordt verondersteld dat cash geld automatisch ook zwart geld is.

De door ons gecontacteerde boekingskantoren en managers vertellen allemaal hetzelfde verhaal: de laatste tien à twintig jaar wordt er niet (meer) gesjoemeld in de Vlaamse showbizz. Getuige daarvan de grote transparantie die aan de dag wordt gelegd wanneer we uitzoeken wie momenteel de hardst werkende en best verdienende man of vrouw in de Vlaamse showbizz is.

Altijd blijven lachen

In de 284 dagen die resten in 2014 heeft Willy Sommers nog 112 optredens voor de boeg (solo en live on tape aan 3.000 euro per stuk). Bij Laura Lynn staan dit jaar nog een zeventigtal optredens op de planning (2.950 euro per solo-optreden). De zingende soapacteurs De Romeo’s zijn duurder, maar die komen dan ook met drie: ze kosten 3.950 euro met tape. De Romeo’s Deluxe kost 8.500 euro met live orkest. Tussen nu en september staan ze nog zestig keer op het podium. Alle prijzen zijn exclusief BTW.

De absolute topper als het op aantal optredens aankomt, is Christoff. De immer glimlachende schlagerzanger heeft er de afgelopen twaalf maand net geen 200 optredens opzitten, niet alleen in eigen land, maar ook in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk. Boekingsagent BMB Agency biedt verschillende formules aan: 2.450 euro voor een solo-optreden van 40 minuten, live on tape. Met zijn zus Lindsay erbij kost zo’n optreden 3.200 euro. In de zomer is de zanger enkel met orkest te boeken voor de prijs van 6.995 euro.

Die bedragen leren dat Christoff een omzet van minstens 500.000 euro per jaar realiseert, maar dat is natuurlijk niet wat hij zelf verdient. Van dat bedrag moeten ook de manager en de agent leven, de technici en de muzikanten. De artiest heeft vier mensen full time in dienst. Wanneer we hem aan de lijn krijgen, zit Christoff net in een Duitse tv-studio voor opnames. Zijn manager Gino Moerman heeft wel even tijd om het fenomeen te verklaren.

In de eerste plaats is Christoff een zeer goede zanger en heel professioneel. Voor de rest komt het allemaal neer op een goede planning. Christoff wordt goed omringd en alles wordt voor hem geregeld. De roadmanager en de technici bereiden elk optreden voor. Christoffs taak bestaat er vooral in te zingen, mensen gelukkig te maken en er te zijn voor de fans. Soms treedt Christoff twee keer op per dag, heel uitzonderlijk drie keer, maar dat proberen we te vermijden. Al geeft net dat hem de kans om een paar vrije dagen te nemen in de week. Maar met tweehonderd optredens per jaar zit je wel aan de limiet, zeker als je zoals Christoff voor kwaliteit wil gaan en meer en meer live wil spelen.”

Eén week per jaar trekt Christof er op uit met 130 fans. Niet echt vakantie, toch? “De mensen die meegaan zijn fan sinds jaar en dag en ze brengen het nodige respect op om Christoff en zijn zus ook een paar uur voor zichzelf te geven”, zegt zijn manager.

Gino Moerman zit zeven jaar in het vak als manager en heeft geen weet van belastingontduiking in de showbizz. “Van als je op een bepaald niveau opereert, is dat gewoon onmogelijk. Er is geen enkel boekingskantoor dat daar zijn vingers aan wil branden. Het is in ieder geval niet meer van deze tijd.”

Hardwerkende Vlamingen

Het is duidelijk: Vlaamse zangers zijn kleine zelfstandigen of heuse KMO’s. Ze betalen belastingen, nemen nauwelijks vakantie – een werkvakantie kan nog net – en ze gaan ook niet echt met pensioen. Paul Severs wordt dit jaar 66. Volgens zijn biografie staat hij sinds zijn zevende op de planken, en toch is zijn bijna zestigjarige carrière nog lang niet ten einde. Severs’ website kondigt van nu tot eind augustus maar liefst 57 optredens aan, van de Florahallen in Aalst tot Zaal Toverfluit in Zoersel. “Door de ziekte van mijn vrouw heb ik besloten het wat rustiger aan te doen”, zegt Severs. “In de tijd van Tien om te Zien had ik een tweehonderdtal optredens per jaar, maar ik bevond me dan ook altijd in een gunstige prijsklasse: 250 tot 500 euro voor een live on tape-optreden met twee danseressen.”

Zwartwerk is volgens Severs eerder de uitzondering dan de regel in het showbizzcircuit. “Wij werken sinds jaar en dag met contracten en facturen, al klopt het dat de optredens vroeger cash werden betaald. Via mijn bvba betaalde ik mezelf een loon uit. Zo heb ik ook kunnen sparen voor een deftig pensioen. Ik heb hard gewerkt en goed verdiend, maar ook heel veel belastingen betaald, zoals veel hardwerkende zelfstandigen. Als artiest in het zwart werken is volgens mij heel moeilijk en riskant: er hangen overal affiches uit en tegenwoordig wordt alles bekend gemaakt via internet. Bovendien houden de inspecteurs van Sabam zorgvuldig alle optredens bij. Ik ben ervan overtuigd dat er in sommige beroepen veel meer wordt gefraudeerd dan in de muzieksector.”

Miljonair in het OCMW

Maar hoe zit het dan met Eddy Wally? Manager Hugo Colpaert was de afgelopen dagen niet bereikbaar voor commentaar, maar journalist Eric Goens, de maker van Kroost, neemt graag zijn verdediging op. “Een vooronderzoek van de Bijzondere Belastinginspectie is bij mijn weten nog altijd geen onderzoek, al is het tegenwoordig blijkbaar wel voldoende voor voorpaginanieuws. Ik ken de boekhouding van Eddy Wally en Hugo Colpaert niet, maar ik kan u verzekeren dat die laatste zich hoegenaamd geen zorgen maakt. Tien à vijftien jaar geleden was er niets verkeerd aan het betalen van een gage in contanten, al zijn de regels ondertussen verstrengd. Cash betalen is tot nader order ook geen synoniem voor zwart geld ontvangen. Hugo Colpaert is veel slimmer dan de meeste mensen denken: als hij zwaar gefraudeerd had, zou hij zulke bedragen niet open en bloot noemen. Het tegendeel zou me in elk geval sterk verbazen.”

Ook het feit dat iemand die volgens zijn manager minstens 7 miljoen euro heeft verdiend in een OCMW-rusthuis verblijft, is volgens Eric Goens perfect verklaarbaar. “Ik weet zeker dat dat op Eddy’s uitdrukkelijk verzoek is gebeurd. Er is niets mis met een OCMW-ziekenhuis of -rusthuis ansich en bij Wally gaat het hierom: als zelfverklaarde wereldster heeft hij in werkelijkheid zijn leven gesleten op een gebied van een paar honderd vierkante meter groot. Hij kent iedereen in het rusthuis, en dat is voor hem nu het belangrijkste. Met sommige mensen heeft hij zelfs nog in de kleuterklas gezeten. Maar hij zou gerust in het duurst mogelijke rusthuis kunnen verblijven, zijn fortuin is niet verdwenen.”

Cowboywereld

Ivan Saerens, de organisator van de Gentse Feesten op het Sint-Baafsplein, zorgde van 2003 tot 2010 acht jaar lang voor de grootste publieksoptredens van The Voice of Europe. “Met de hand op het hart zeg ik u dat alles wat wij aan Eddy en zijn orkest hebben betaald op factuur stond en contractueel was vastgelegd. Wij hebben trouwens nooit één euro contant betaald, ook niet aan Eddy of Hugo, wij werkten met cheques en overschrijvingen.”

Bij een artiestenbureau dat veel met Eddy Wally heeft gewerkt, maar dat met de huidige heisa niet met naam en toenaam in de krant wil, klinkt de voormalige eigenaar even stellig: “Bij Eddy Wally was elk optreden contractueel vastgelegd en van elke prestatie werd een factuur opgemaakt. We hebben nooit problemen gehad met Eddy of Hugo. Het voorschot, zeg maar de commissie voor het boekingskantoor, werd op voorhand per overschrijving betaald door de organisator en het saldo werd na het optreden cash uitbetaald aan Hugo. Dat was de gebruikelijke gang van zaken. Pas de laatste zes jaar werken we anders: de uitkoopsom van onze artiesten wordt tegenwoordig volledig op voorhand betaald. We sturen voor het optreden een factuur naar de organisator en onze artiesten vertrekken niet vooraleer het geld is gestort. De laatste jaren van zijn carrière is Eddy Wally trouwens ook altijd per overschrijving en niet langer contant door ons uitbetaald.”

Niet dat de vaderlandse muzieksector altijd fraudevrij is geweest, erkent de vroegere artiestenmanager. “Tot dertig jaar geleden was het een cowboywereld: na een optreden werden de contracten verscheurd en de gage zwart uitbetaald. Er werden geen facturen opgemaakt en nauwelijks belastingen betaald. Dat was de gebruikelijke gang van zaken. Er werd ook nauwelijks met bureau’s gehandeld, maar rechtstreeks met artiesten. Soms zag je je geld niet, maar dat maakte net deel uit van de charme van de Vlaamse showbizz.”

Dit stuk verscheen op 22/03/14 in licht ingekorte versie in De Standaard

Foto (CC) Els Lammens