Sensueel schilderen

Een solo-expo in Antwerpen bij de verschijning van haar tweede boek: het gaat hard voor de jonge fotografe Lara Gasparotto, amper 24 jaar jong. Al meteen na het afstuderen aan de fotografie-afdeling van de Saint-Luc École Supérieure des Arts in Luik werd ze ontdekt door de Antwerpse galerij Stieglitz 19.

Hierboven ziet u haar favoriete foto van het moment. “Ik koos voor deze foto omdat ze een groot deel van mijn werk goed samenvat: een foto van een rug en een nek in een mooi landschap.” De ontblote nekken en ruggen in het werk van Gasparotto staan voor kwetsbaarheid en sensualiteit, zegt ze. “De aangeboden nek, dat is de erotiek in zijn puurste vorm. Je toont niets en toch bied je jezelf aan. Maar dat is uitleg achteraf, eigenlijk is het allemaal spontaan en onderbewust zo gegroeid.”

“Zoals de meeste van mijn foto’s maakte ik ook deze bijna toevallig, in dit geval in Ierland in 2012. In feite vermeld ik liever niet waar een foto is genomen, want het zou overal kunnen zijn – ergens in de VS of in Afrika, bijvoorbeeld. Ik bezocht een vriendin die daar werkte en we trokken met de fiets naar het Connemara National Park. Op een bepaald moment waren we per ongeluk in een veen beland en zaten we een uurtje in de zon om op te drogen. Mijn vriendin heeft een prachtige witte huid en ik zei haar dat ik zin had om een foto te maken. Zo gaat het altijd: spontaan, toevallig, zonder groot verhaal. Ik ga niet op reis om foto’s te maken, het gebeurt gewoon. Maar ik weet wel meteen dat ik een goed beeld heb.”

Tot haar 18de hield Lara zich vooral met schilderkunst bezig en droomde ze van een carrière als filmregisseur. “In mijn schilderijen koos ik voor hyperrealisme: ik baseerde me op foto’s en schilderde die zo getrouw mogelijk na. Zo ben ik op het idee gekomen om fotografie te gaan studeren.” Sindsdien schildert de jonge kunstenares met licht en vertelt ze verhalen met haar foto’s.

De persoonlijke anekdote en de vriendschap achter de foto zouden de argeloze kijker op het verkeerde been kunnen zetten. Lara Gasparotto doet veel meer dan haar eigen leven documenteren en de kijker of lezer een inkijk in haar dagboek geven. Misschien doet ze wel iets helemaal anders. Hoe nonchalant, authentiek en intiem de beelden ook lijken, het zijn niet haar privé-foto’s. “In mijn artistiek werk reflecteer ik op de manier waarop wij leven en de dingen die de maatschappij van ons verwacht. Mijn eigen leven staat daar los van. Het klopt dat ik voor deze foto vertrek van een intiem moment met een vriendin, maar ik het transformeer het tot iets anders. In mijn vroegere werk dacht ik daar minder bij na en deed ik gewoon mijn ding, wat soms neerkwam op het vastleggen van momenten met vrienden. Maar ondertussen is mijn werk alweer verder geëvolueerd.”

Wat brengt de toekomst? “Ik denk dat ik meer geëngageerd word met de jaren, maar zonder mijn intuïtieve kant te verliezen. Ik wil mensen tonen dat er meer is dan materialisme. Met name: vriendschap, de wereld zien, nieuwe mensen leren kennen, dat geeft veel meer voldoening dan spullen kopen. Je hebt niet veel nodig om te doen wat ik doe.”

Op een kast in de keuken van het Brusselse appartement dat Lara samen met haar vriend, fotograaf Christopher de Béthune betrekt, liggen tientallen spiegelreflexcamera’s uit de vorige eeuw uitgestald. Met als pronkstuk een drie kilo wegende Asahi Pentax met houten handgreep. Voor haar fietstrip door Ierland werkte Lara met een eenvoudige digitale camera. “Eigenlijk maakt het niet zoveel uit waarmee je fotografeert”, zegt ze. “Het heeft alleen een effect op de textuur van de foto en de scherptediepte, maar ik zou net dezelfde foto hebben kunnen maken met mijn telefoon.”